W najbliższej okolicy „Diablej Góry” przebiega wiele szlaków turystycznych, między innymi pieszych i rowerowych. Zapraszamy wszystkich miłośników historii, architektury i przyrody. Każdy na pewno znajdzie tu coś dla siebie.

 

Szlak Wodny „Błękitny San”

Szlak biegnie od Zwierzynia (Gmina Olszanica), przez Lesko, Sanok, Tyrawę Solną, Dynów, Przemyśl, Jarosław, Ulanów, do ujścia rzeki do Wisły.

San jest jedną z najpiękniejszych rzek w Polsce. Liczy 457,8 km długości, powierzchnia jego dorzecza wynosi 16,9 tys. km2. Od swych źródeł, aż po wylot z Karpat pod Przemyślem, wije się w obrębie gór i pogórzy, gdzie tworzy malownicze przełomy, często głęboko wcinając się w podłoże fliszowe. Odcinek rzeki między Zwierzyniem przez Sanok, Tyrawę Solną

(przystań przy O.W. Diabla Góra) a Przemyślem o długości 158 km znakomicie nadaje się do wypraw kajakowych, a najlepsze miesiące na jego pokonanie przypadają na kwiecień, maj i czerwiec (kajaki dostępne w O.W. Diabla Góra) Od Przemyśla do ujścia do Wisły San ma już charakter nizinny, płynie łagodnymi skrętami i na odcinku 173 km jest dostępny dla różnych płaskodennych jednostek pływających o małym zanurzeniu. Charakterystyczne odcinki turystycznego szlaku wodnego:

  1. graniczny odcinek górnego Sanu od ujścia potoku Negrylów do Procisnego
  2. obowiązkowy odcinek Górskiej Odznaki Kajakowej PTTK z Procisnego do Rajskiego
  3. szlak wodny środkowego Sanu ze Zwierzynia przez Tyrawę Solną do Przemyśla
  4. szlak wodny dolnego Sanu z Przemyśla do ujścia do Wisły

 

Szlak Ikon „Doliny Sanu”

Szlak Ikon prowadzi przez liczne obiekty architektury cerkiewnej. Jest to szlak dydaktyczny (znakowany na niebiesko), łącznej długości 70 km, biegnący malowniczą Doliną Sanu oraz Górami Słonnymi. Prowadzi z Sanoka do najstarszej drewnianej cerkwi w Polsce, w Uluczu. Na szlaku zwiedzimy 10 cerkwi i 2 muzea. Zobaczymy również Szlak można pokonywać zarówno pieszo, konno, rowerem, jak i płynąc doliną Sanu.

Przebieg szlaku:

Sanok – Muzeum Ikon (Zamek)

Sanok – Katedra Prawosławna pw. Św. Trójcy, siedziba biskupa Diecezji Przemyskiej i Nowosądeckiej, zbudowana w 1784 r.

Sanok – Muzeum Budownictwa Ludowego (Skansen) prezentujące obiekty architektury drewnianej z terenu Bieszczad, Beskidu Niskiego i Pogórzy, m.in. cerkiew z Ropek (1801 r.), z Grąziowej (1731 r.), z Rosolina (1750 r.), kościół z Bączala Dolnego (1667 r.). Skansen posiada również około 500 ikon.

Międzybrodzie – dawna cerkiew grecko-katolicka pw. Św. Trójcy murowana, wzniesiona w latach 1899 – 1900. Obok niej zobaczymy grobowiec w kształcie piramidy.

Tyrawa Solna - drewniana cerkiew pw. Jana Chrzciciela, z 1837 r.

Hłomcza - cerkiew grecko-katolicka pw. Soboru NMP, drewniana, wzniesiona w 1859 r.

Łodzina – dawna cerkiew filialna grecko-katolicka pod wezwaniem Narodzenia NMP, wzniesiona w 1743 r. Obok cerkwi piękny stary dąb.

Dobra Szlachecka - dawna cerkiew parafialna grecko-katolicka pw. św. Mikołaja, drewniana, zbudowana w 1879 r. obecnie kościół filialny rzymsko-katolicki pw. Podwyższenia Krzyża. Przed cerkwią cenna, trójkondygnacyjna obronna brama - dzwonnica z XVII w. z kaplicą na piętrze oraz dzwonami z 1624 i 1625 r.

Ulucz - jedna z najstarszych, drewnianych cerkwi w Polsce pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, według tradycji zbudowana w 1510 r. Wchodziła w skład zespołu klasztornego bazylianów. Obecnie filia MBL w Sanoku. Położona na szczycie stromego, owianego legendami wzgórza "Dębnik", na północnym krańcu wsi.

Siemuszowa - drewniana, filialna cerkiew grecko-katolicka pw. Przemienienia Pańskiego, zbudowana w 1841 r.

Sanok – Olchowce - dawna cerkiew parafialna pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, drewniana, wzniesiona w 1844 r.


Szlak Nadsańskich Umocnień „Linia Mołotowa”

„Szlak Nadsańskich Umocnień” jest kulturowym szlakiem rowerowym. Biegnie wzdłuż Sanu, od Bóbrki koło Soliny, przez Lesko, Sanok, Dynów, Bachów do Krasiczyna. Prezentuje radzieckie i niemieckie zabytki sztuki fortyfikacyjnej okresu II wojny światowej, w południowej części tzw. Przemyskiego Rejonu Umocnionego zwanego „Linią Mołotowa” oraz niemieckich umocnień granicznych tzw. Pozycji Granicznej „Galicja”. Obiekty powstały w latach 1940-41, wzdłuż linii granicznej, powstałej po podzieleniu II Rzeczypospolitej przez armie radziecką i niemiecką. Na szlaku można zobaczyć obiekty o różnym stopniu zachowania tj. znacznie zniszczone oraz zachowane w całości.

Większość trasy przebiega trasami asfaltowymi, głównie słabo uczęszczanymi, część drogami gruntowymi i żwirówkami. Szlak znakowany jest kolorem czarnym, z tabliczkami, posiadającymi charakterystyczny piktogram w kolorze czerwonym, przedstawiający schron i stojące przed nim działo. Na znakach dojściowych podane są namiary obiektów GPS.

Część szlaku, na odcinku Tyrawa Solna – Bachów, obejmuje umocnienia polowe 72 Górskiej Dywizji Strzeleckiej. Są to umocnienia żelbetowe i kamienno-betonowe, spotkamy tu również pozostałości umocnień ziemno-drewnianych.

 

 

 

 

Szlak Naftowy

Transgraniczny szlak łączy ze sobą miejsca związane z narodzinami i historią

przemysłu naftowego, którego rozkwit przypadł na II połowę XIX w. Jego główną oś: Jasło – Krosno – Sanok – Lesko – Ustrzyki Dolne – Sambor – Borysław – Drohobycz – Lwów wzbogacają pętle dla turystyki pieszej i rowerowej.

Zabytki naftowe w Powiecie sanockim:

Zarszyn - magazyn glikolu i metanolu do eksploatacji gazu ziemnego

Strachocina - podziemny magazyn gazu, zagospodarowanie dawnej kopalni

Sanok – ekspozycja obiektów przemysłu naftowego z XIX/XX w. w Parku Etnograficznym Muzeum Budownictwa Ludowego

Tyrawa Solna - zachowana infrastruktura kopalni, kiwony (pompy), która znajduje się w Sektorze naftowym w MBL w Sanoku.

Wielopole - budynki kancelarii, kotłowni, hali adsorberów, poczekalnia dla pracowników

 

Nordic Walking Park „Diabla Góra”

Pięć licencjonowanych, oznakowanych i opisanych tras, różnej długości i różnej skali trudności:

1. „Spacerowa” (2,5 km), Diabla Góra – Tyrawa Solna – Diabla Góra

2. „Olimpijska” (5 km), Diabla Góra – Stok – Tyrawa Solna – Diabla Góra

3. „Dwa mosty” (9 km), Diabla Góra – Dobra – Mrzygłód – Diabla Góra

4. „Góra Straceńców” (12 km), Diabla Góra – Hłomcza – Przysnop (445 m) – Mrzygłód – Diabla Góra

5. „Stokówka” (14 km), Diabla Góra – Tyrawa Solna – Siemuszowa – leśniczówka Wola Krecowska – Zarzeczka (459 m) – Diabla Góra

 

 

 

 

 

 

 

"Prawem i lewem po Ziemi Sanockiej" - Rowerowy szlak dziedzictwa historycznego

Szlak nawiązuje do książki Władysława Łozińskiego opisującej obyczaje szlachty polskiej zamieszkującej tereny Rusi Czerwonej, na przełomie XVI i XVII wieku. Szlak biegnie z Sanoka do Dąbrówki Starzeńskiej. Kolor szlaku – zielony.

Szlak rozpoczyna się na sanockim zamku. Ulicami – Zamkową, Mickiewicza, Białogórską – biegnie do Trepczy, a następnie przez Dębną, Mrzygłód, Końskie (granica między powiatami sanockim i brzozowskim), Dydnię, Siedliska do Dąbrówki Starzeńskiej. Szlak oznaczono 104 tabliczkami, w tym 7-ma tablicami informacyjnymi, z których możemy dowiedzieć się o najciekawszych wydarzeniach z życia tutejszej szlachty oraz jej obyczajach. Tablice informacyjne znajdują się w Sanoku (dwie – Rynek i dziedziniec zamkowy), Dębnej (punkt widokowy), Mrzygłodzie, Dydni, Krzemiennej (przeprawa promowa) oraz Dąbrówce Starzeńskiej. Trasa w dużej części pokrywa się za szlakami: Ikon, Nadsańskich Umocnień oraz Szlakiem śladami Szwejka.

 

Międzynarodowy Szlak Rowerowy „Śladami Przygód Dobrego Wojaka Szwejka”
Szlak międzynarodowy prowadzący trasą przybliżoną do tej, którą miał podróżować Wojak Szwejk, bohater książki Jarosława Haszka. Rozpoczyna się w Czechach, a następnie biegnie przez Austrię, Węgry, Słowację, Polskę i Ukrainę. Szlak jest dostępny dla turystów pieszych, rowerowych oraz samochodowych. Na trasie umieszczono tablice informacyjne ze schematem przebiegu szlaku, informacjami dotyczącymi szczegółów pobytu Szwejka w danym miejscu oraz związku z historią Galicji czasów Cesarstwa Austro–Węgierskiego. Tablice znajdują się między innymi w Sanoku (bank, cmentarz, gimnazjum, ławeczka na deptaku, dworzec PKP, Zaułek Szwejka), na Przełęczy na Słonnych i Tyrawie Wołoskiej. Główną atrakcją szlaku jest pomnik "Dobrego Wojaka Szwejka"przy ulicy 3 Maja w Sanoku.

Długość: na terenie Polski ok.180 km. Szlak znakowany jest kolorem żółto-czarnym (barwy Habsburgów).

Przebieg: Radoszyce – Sanok – Tyrawa Wołoska – Jureczkowa – Krościenko – Chyrów – Dobromil – Niżankowice – Przemyśl – Medyka – Rudki – Lwów

 

 

Piesze szlaki górskie w pobliżu Tyrawy Solnej

SZLAK CZERWONY (odcinek w PKGS) – Sanok – Olchowski Potok - Liszna –

Orli Kamień (518 m) - G. Słonny – G. Słonna

– G.

Przysłup - Rakowa – Zawadka – G. Poręba.
SZLAK NIEBIESKI Sanok - Międzybrodzie - Orli Kamień (518 m) - Liszna - Tyrawa Solna - Mrzygłód - Lodzina - Witryłów - Ulucz - Dobra - Kreców - Siemuszowa - Holuczków - Słonna (638 m) - Wujskie - Olchowce – Sanok. 52 km/18 godz.
SZLAK ZIELONY (łącznikowy) jest odnogą szlaku czerwonego i biegnie od szczytu G. Słonna do G. Przysłup, schodząc do drogi Załuż – Lesko, biegnie obok rezerwatu "Góra Sobień" i dochodzi do stacji PKP w Załużu.
SZLAK ŻÓŁTY (łącznikowy) do Parku wchodzi w Jankowcach, dalej biegnie przez Czarny Dział - "lotnisko" w Bezmiechowej i grzbietem Gór Słonnych dochodzi do szlaku czerwonego.
ŻÓŁTY SZLAK – biegnie z Sanoka na Orli Kamień – pomnik przyrody, wyrobisko skalne.

 

 

Ścieżki Dydaktyczne


Ścieżka przyrodnicza „Jodełki”
Ścieżka zlokalizowana jest w miejscowości Siemuszowa. Przebiega przez teren leśnictwa Wola Krecowska, w granicach Parku Krajobrazowego Gór Słonnych.. Wzdłuż trasy rozmieszczono 11 tablic edukacyjnych zawierających podstawowe informacje o gatunkach roślin, ptaków, walorach krajobrazowych oraz charakterystykę drzew jakie spotkamy na drodze. Dzięki urządzeniom turystycznym, takim jak mostki, schodki czy poręcze bez problemu pokonamy potoki czy trudniejsze przejścia. Spacerując ścieżką odpocząć możemy przy czterech przystankach:

  • OBSZAR ŹRÓDLISKOWY, w okresie wiosennym najpiękniej wyglądający zakątek lasu z bujną roślinnością i przepięknie meandrującym potokiem,

  • NATURALNE ODNOWIENIE JODŁOWE roztacza niezapomniany widok na młody las i pozostawiony do naturalnej śmierci nasiennik jodłowy,

  • PTAKI skrzydlaci mieszkańcy lasu, siedząc na ławce godzinami możemy słuchać ich śpiewu, stąd też roztacza się malowniczy widok na dolinę porośniętą drzewostanem bukowo-jodłowym,

  • PUNKT WIDOKOWY skąd rozpościera się widok na wieś Siemuszową, położoną na szlaku architektury drewnianej oraz w pobliżu Szlaku Ikon w dolinie Sanu.

Przy każdym możemy usiąść i odpocząć, gdyż nie brakuję tu ław i stołów.

Na tablicach przystankowych i edukacyjnych rozmieszczonych na trasie ścieżki przedstawiono

 

Ścieżka dydaktyczna "NA GÓRZE SOBIEŃ"
Ścieżka położona w miejscowości Manasterzec na gruntach Nadleśnictwa Lesko. Swój początek bierze w rezerwacie przyrody "Góra Sobień" gdzie na wzniesieniu zapoznamy się z roślinnością rezerwatu oraz ruinami zamku Kmitów będącego od XVI w. główną siedzibą największego rodu prowadzącego w średniowieczu akcję zasiedlania Bieszczadów. Uroku ścieżce dodają piękne wąwozy, jary, przełomy potoku "Leśny" a także opisy gospodarki leśnej i łowieckiej. Dojazd do ścieżki drogą Załuż - Lesko.

 

Ścieżka „POLANKI”
Ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza "POLANKI" zlokalizowana jest w południowo-zachodniej części rezerwatu "Polanki" położonego na gruntach Nadleśnictwa Brzozów oraz w granicach Parku Krajobrazowego Gór Słonnych. Rezerwat chroni naturalne zbiorowisko leśne buczyny karpackiej. Gatunkami lasotwórczymi są: buk i jodła osiągające znaczne rozmiary. Istotny walor przyrodniczy rezerwatu stanowią licznie występujące rośliny objęte ochroną. W rezerwacie chroni się także okazy przyrody nieożywionej - zbudowane z piaskowca ciężkowickiego skałki - z których najciekawsze to: "Duży Kamień" w kształcie baszty i "Mały Kamień" w kształcie muru. W miejscu zwanym "Ripne" znajdowała się kopalnia ropy naftowej istniejąca na pewno już z końcem XIX wieku.
Na trasie ścieżki rozlokowano 10 tablic przystankowych opisujących główne wartości przyrodnicze rezerwatu. Bardziej szczegółowe informacje zawarte są w przewodniku terenowym, który można nabyć w siedzibie Zarządu, w Nadleśnictwie Brzozów, Leśnictwie Bykowce oraz siedzibie LOP w Sanoku. Kierunek marszu na ścieżce wskazują strzałki oraz białe kwadraty z czerwonym paskiem po przekątnej malowane na drzewach. Trasa ścieżki liczy ok. 2 km długości, a okresem najbardziej sprzyjającym do poznania wszelkich walorów przyrodniczych ścieżki jest wiosna.